De eigenzinnige wereld van de struisvogels
Tussen alle vogels neemt de struisvogel voor mij een bijzondere plaats in. Het is een dier vol tegenstrijdigheid, en precies daarin schuilt zijn kracht. Een vogel die niet kan vliegen, maar toch een enorme aanwezigheid heeft. Zijn verschijning balanceert tussen het ontwapenende en het absurde, tussen kwetsbaarheid en oerkracht. Die dualiteit maakt hem tegelijk herkenbaar en intrigerend.
Mijn werken zijn een parodie op het dagelijks leven. We bewegen ons vaak door een werkelijkheid waarin we doen alsof alles gelukkig, mooi en onder controle is, terwijl we tegelijk onze kop in het zand steken voor wat ongemakkelijk, pijnlijk of confronterend is. De struisvogel belichaamt die spanning: hij houdt ons een spiegel voor van hoe mensen omgaan met onzekerheid, schijn en verlangen.
De hevige kleuren versterken die gelaagdheid. Ze staan voor de vrolijkheid die we vandaag bijna verplicht lijken toe te laten — een uitbundigheid die soms echt is, maar soms ook een masker vormt. Achter de felle tinten schuilt een subtiel contrast tussen lichtheid en zwaarte, tussen speelsheid en onderhuidse onrust.
De struisvogel wordt zo meer dan enkel een dier: hij symboliseert de menselijke neiging om tegelijk te kijken én weg te kijken. In die tegenstrijdige houding ontstaat een beeld dat balanceert tussen humor en ernst, tussen schoonheid en ongemak. Precies daar, in die spanning en dualiteit, vind ik zijn meest fascinerende betekenis.









































